031-54750851     info@kashanmehr.com    

طراحی نو،رنگی نو واندیشه ای نو راهی بس بلند فراروی قالی کاشان
چندیسترکوردی جان فرسا بازار فرش را فرا گرفته است.در بازار قدم که می زنی ناگهان گرمی و هیاهوی راسته ی کفش فروش ها جای خودش را به سردی گزنده ای می دهد که کوچه های بازار فرش فروش ها  را فراگرفته است.درست،با تمام وجود حس می کنی که انگار از دنیایی به دنیا ی دیگری وارد شده ای.


 کوچه ها تاریک ومغازه ها کم نور.حتی لامپ های بزرگ وکم مصرف آویزان از سر در مغازه ها که تنها نشانه ی دنیای مدرن وپیشرفت تکنولوژی،در این راسته ی قدیمی هستند نیز اسیر سنت حاکم بر بازار شده ورمق نور افشانی ندارند.به کاسبان قدیمی ازار که می نگری همه غرق در لذت،از خاطره روزگار نه چندان دوری برایت می گویند که فوج فوج قالی رنگارنگ روی دوش بافنده ها وارد بازار می شد وتا شب نشده تمام آنها بار کامیون هایی می شد که راه به سوی دیگر شهر ها وکشور های دنیا می بردند ولحن گفتارشان چنان هیجانی را به تو القا می کند که انگار دارند از خاطرات بیست سال پیش،اسطوره ای چند هزار ساله تحویل تو می دهند.


کاسبان جوان را ولی،دغدغه ی خاطرشان چیز گریست. چه شد که به اینجا رسیدیم؟آن همه شکوه ورونقی که اسطوره ی آن را هر روز در گوشمان زمزمه می کنند،چگونه جایش را به رکوردی چنین تیره وتار داده است؟

هر کس با دیدگاه خاص خودش موضوع را تحلیل می کند.شاید اکثریت قریب به اتفاق مردم رکود بازار فرش را با سیاست گره می زنند که به راستی دلیل به حقی برای رکود حاکم بر این هنر_صنعت زیبایی کشورمان است.اما آیا می توان دلایل دیگر این بی تحرکی را نادیده گرفت؟

برای همه ی ما که به نوعی زندگی یمان با قالی ایرانی در ارتباط است،نام کشور هایی مثل هند ونپال وچین و...در این هنر نامی آشناست که چگونه بازار های جهانی را از کف ما ربوده اند وخانواده بزرگ قالی ایران،از طراح ونقاش آن گرفته تا بافنده ورفوگر وفروشنده را دچار مشکل کرده است همه ی ما به نوعی درگیر این دو راهی هستیم که
 آیا نقش بستن گل های زیبای ارچنگ وعیسی بهادری ورشتیان ودیگر بزرگان این شهر بر روی قالی هایمان ما را کفایت می کند یا باید تغییر ایجاد کنیم؟


چگونه می توانیم رنگ های لاکی، سورمه ای ،آبی وسبز که هویت فرش ما هستند وروح قالی ایران را متجلی می کنند را فراموش کرده وبه سلیقه ی دنیا توجه کنیم؟


باری،دو راهی حفظ اصالت قالی ایران یا توجه به بازار خارج از کشور،همواره دغدغه ی همه ی اهالی فرش ایران بوده وهست.اما چیزی که واضح است این است که برای نجات قالی ایران،به هر حال باید کاری کرد.چه سنت را انتخاب کنیم وچه به طرف سلیقه ی جهانی روی آوریم باید  طبق برنامه ی مدون تغییر را در همه ی ابعاد و به شکلی وسیع مورد توجه قرار داده،با هم کاری دولت سیاست هایمان را بهبود ببخشیم،با هنر مندی نقاشان رنگ هایمان را به شیوه ای جدید به کار گیریم وبا نقش آفرینی طراحان فکری برای گل های همواره ارچنگ یمان در سر بپرورانیم.


با چنین روی کردی، این شماره نقش نامه را به بررسی وضعیت موجود قالی کاشان و به ویژه طراحی ونقاشی قالی دستبافت اختصاص داده وامید واریم با شناخت هرچه بیشتر جایگاهمان قدمی مفید در راه حل این معضل بر داریم.